Były pomocnik Parmy: Alessandro Budel, który pełni obecnie rolę eksperta telewizyjnego, współpracującego ze stacją DAZN, udzielił wywiadu dla serwisu ParmaLive.com, w którym wypowiedział się na temat startu sezonu Crociatich oraz ich mercato.

Jak oceniasz mecz Parmy z Atalantą?

Uważam, że po pierwszych dwóch meczach możemy powiedzieć, że Parma zdecydowanie jest zespołem dobrze zorganizowanym w obronie, który jednak ma wiele do poprawy w zakresie kreowania sytuacji. Porównując jednak mecz na Tardini, do tego z Turynu, można powiedzieć, że na polu ofensywnym, nastąpiła pewna poprawa, choć niewielka. Parmie brakowało trochę jakości, zwłaszcza w pomocy, gdzie moim zdaniem potrzebują dodatkowego rozgrywającego obok Bernabè, który mógłby pomóc w kreowaniu gry, ponieważ w przeciwnym razie manewr ofensywny Crociatich, staje się w dużej mierze zależny od długich podań na Pellegrino.

Jak duży wpływ na wynik miały mankamenty Atalanty, a ile było w tym pozytywnej gry podopiecznych Cuesty?

Trudno powiedzieć. To nie był wybitny mecz, nie było tu zbyt wiele jakości, za to sporo było błędów. Niemniej Atalanta, biorąc pod uwagę obecną sytuację i działania na rynku, jest zespołem w fazie budowy oraz rozwoju. To prawda, że ​​filozofia gry Juricia i Gasperiniego jest zbliżona, ale to wciąż różni trenerzy, którzy pracują inaczej i dostosowanie zespołu, w którym też zaszły przecież zmiany, do nowej sytuacji zajmie trochę czasu. Parma z pewnością poradziła sobie dobrze, zaś z jej perspektywy najważniejsze jest to, że tracąc gola, potrafili wrócić do gry. Niemniej sam mecz był skomplikowany i rwany, zaś obie drużyny grały raz lepiej, raz gorzej.

Juric, po meczu, określił grę Parmy, jako "angielski styl". Zgadzasz się z tą analizą?

Tak, wydaje mi się to całkiem trafne, aczkolwiek w typowym "angielskim stylu" obrona ma nieco wyżej ustawiony środek ciężkości, a także opiera się na duszącym pressingu z przodu, podczas gdy Parma była nieco powolna w zamykaniu linii podania. Ostatecznie jednak goście wykorzystywali głównie kontrataki. W rzeczywistości często to proste, niewymuszone błędy Parmy, czy źle zagrywane piłki, prowadziły do ​​najgroźniejszych sytuacji Atalanty. Poza tym, prawdą jest, że Parma potrafi grać w "angielskim stylu", ponieważ starała się od razu atakować, unikając wielu podań. Być może wynikało to też z tego, że w tej chwili ekipa Cuesty nie ma predyspozycji, by robić coś innego.

Cutrone od razu był decydujący. Czy to odpowiednie wzmocnienie ataku Parmy? Czy piłkarz ten może liczyć na powrót do reprezentacji?

Wydaje mi się, że będzie on brany pod uwagę przy selekcji, zwałszcza jeśli będzie się tak dobrze prezentował. Jeśli będzie grał dobrze i osiągnie dwucyfrową liczbę goli i asyst, powołanie do kadry raczej na pewno przyjdzie. Słusznie, że sam zawodnik w to wierzy. Według mnie Cutrone ma wszelkie predyspozycje, aby dobrze spisać się w Parmie. Nie jest piłkarzem, który naturalnie lubi atakować; myślę, że lepiej radzi sobie w atakowaniu wolnej przestrzeni, a to czyni go dobrym kandydatem do wsparcia dla Pellegrino. Myślę, że to doskonałe wzmocnienie dla Parmy.

Przybycie Oristanio również wydaje się bardzo pozytywne. Co były piłkarz Venezii może wnieść do ataku Parmy?

To zawodnik, który wnosi różnorodność: lubi atakować, dobrze radzi sobie między liniami, potrafi grać w tłoku, robi przewagę dryblingiem, a do tego jest elastyczny. Może grać jako cofnięty napastnik, ofensywny pomocnik lub też na skrzydle, więc jest graczem, który potencjalnie może zmieniać losy meczu, nawet wchodząc z ławki. Próbkę swoich możliwości pokazał już przeciwko Atalancie. To z pewnością interesujący i przydatny piłkarz, który dobrze odnajdzie się w Parmie. Według mnie Crociati potrzebują Oristanio, a Oristanio potrzebuje Parmy.

Po zamknięciu mercato i rozpoczęciu przerwy na mecze reprezentacji Cuesta będzie miał przed sobą ważne kilkanaście dni pracy. Po przyjściu Oristanio i Cutrone, jaki mógłby być nowy skład ofensywny Parmy?

Polew manewru jest tu całkiem spore,Cuesta wciąż może grać w ustawieniu 3-5-2 lub 3-4-2-1, lub też spróbować 4-3-3 lub 4-3-2-1. Wraz z przybyciem Cutrone, z pewnością łatwiej jest rozważyć scenariusz na dwóch napastników, operujących za plecami Pellegrino. Jeśli mówimy o ataku 3-osobowym, z jednym napastnikiem, być może łatwiej byłoby zobaczyć na bokach Oristanio i Almqvista, którzy wspieraliby Cutrone lub Pellegrino. Są też oczywiście inni dostępni napastnicy; ogólnie rzecz biorąc, mówimy o wielu alternatywach i wielu sposobach gry, jakie otwierają się przed Parmą.

W najbliższych dniach Parma ma rozważyć sprowadzenie Lorenzo Insigne. Czy były piłkarz Napoli, może znaleźć na Tardini drugie życie?

Szczerze mówiąc, nie wiem, jak przydatny może być Insigne dla obecnej Parmy. Moim zdaniem drużyna Crociatich ma już skrzydłowych i ofensywnych zawodników, których potrzebuje, aby realizować pomysły Cuesty. Co do Insigne, jeśli będzie w naprawdę dobrej formie i pokaże swoją wartość, zwłaszcza pod względem fizycznym i szybkościowym, może być przydatny. Dawny Insigne na pewno robiłby różnicę, ale jeśli obecnie ma on być pomocny tylko w ostatnich 10-15 minutach, myślę, że Parmie jest zbędny.

Parma zrealizowała wiele operacji, na mercato, zarówno tych wychodzących, jak i przychodzących. Jak oceniasz jej okienko transferowe, czy zespół został wzmocniony, czy raczej osłabiony? Czy są tu widoki na komfortowe utrzymanie?

Tak, absolutnie. Moim zdaniem Parma ma wszystko, czego potrzeba, by zapewnić sobie komfortowe utrzymanie w Serie A. W mojej ocenie Crociati mają coś ekstra w porównaniu z innymi pretendentami, w walce o ligowy byt.