Juan Brunetta udzielił obszernego, ekskluzywnego wywiadu dla serwisu ParmaLive.com, w którym wypowiedział się na temat swoich początków w zespole Parmy, roli na boisku, a także kwestii prywatnych.

Co przekonało Cię do transferu do Parmy?

Po pierwsze Parma to klub z wielką historią, w którym grało wielu moich rodaków. Po drugie Serie A to liga, bardzo konkurencyjna, w która przyciąga uwagę i stymuluje do ciągłego rozwoju.

Jak wyglądały negocjacje?

W lecie miałem trafić do Atletico Mineiro w Brazylii, jednak gdy negocjacje były na wykończeniu pojawiła się oferta Parmy i wszystko się zmieniło. Praktycznie w kilka chwil podjąłem decyzję o spróbowaniu swych sił we włoskim futbolu. Jestem bardzo zadowolony z tego, że podjąłem taką decyzję. Mam nadzieję, że wkrótce udowodnię swoją wartość.

Początek Twojej przygody z Parmą nie był jednak łatwy.

To prawda. Ciężko było mi rozstać się z rodziną, zaś gdy powoli zaczynałem się wdrażać do zespołu zachorowałem na Covid. Chorobę przeszedłem dość łagodnie, nie mniej jednak było to na pewno złe doświadczenie, które jednak pozwoliło mi stać się silniejszym.

Czy z Benevento strzelisz swojego pierwszego gola?

Mam nadzieję, że tak! Do tej pory trafiłem tylko w pucharze, zaś w lidze nie otrzymałem zbyt wielu minut. Mam nadzieję, że w niedzielę będę w stanie to zmienić.

Czujesz się bardziej 7, 9 czy 10?

Cóż, aktualnie trener widzi mnie w roli lewoskrzydłowego, jednak w meczu sytuacja zmienia się dynamicznie i trzeba być gotowym na grę w różnych rolach. Miało to miejsce chociażby z Cosenzą, gdzie miałem więcej swobody, częściej schodziłem do środka i szukałem gry. To prawda, że trener przyporządkowuje mnie do pewnej pozycji, jednak mam od niego pozwolenie na swobodną zmianę pozycji i szukanie gry.

Podoba Ci się rola skrzydłowego?

Może być, taka rola mi odpowiada. Wprawdzie w Argentynie grałem raczej tuż za napastnikami, jednak nie mam problemów by dostosować się do nowych wymogów.

A gdzie wolałbyś grać?

Gdybym miał wybór, chciałbym grać bliżej środka boiska, tak by być częściej pod grą i móc wymieniać piłkę z kolegami z zespołu. Jednak tak jak powiedziałem wcześniej, trener daje mi sporą swobodę i jak najbardziej mi to odpowiada.

Nazywają Cię "El Pianista", kto nadał Ci ten pseudonim?

Od małego grałem na fortepianie i uczęszczałem na specjalne lekcje. Zaś sam pseudonim powstawał w trakcie uroczystości, gdy świętowaliśmy z reprezentacją Argentyny awans na Igrzyska Olimpijskie. Grałem wówczas na fortepianie, a jeden z moich kolegów nazwał mnie wtedy "El Pianista".

Co jest Twoją mocną stroną, a jakim aspekcie masz braki?

Ogólnie najlepsze jest to, że prowadzą spokojne życie. Nie jestem typem imprezowicza. Starama się odpowiednio odżywiać i wiem jak ważny dla sportowca jest sen i odpoczynek. Wadą jest zaś to, że wciąż muszę się wiele nauczyć o życiu.

Z kim złapałeś najlepszy kontakt po swoim przybyciu do Parmy?

Oczywiście z Lautaro Valentim. Obaj jesteśmy Argentyńczykami i staramy trzymać się razem. Dobrze dogaduje się również z Gastonem Brugmanem, Hernani, Yordanem Osorio i Bruno Alvesem. Generalnie jestem bardzo zadowolony z tego jak przyjęła mnie grupa i jakie panują w niej relacje.

Jakie wrażenie zrobił na Tobie trener?

Trener Liverani to bardzo ekspresywna osoba, która doświadcza piłki nożnej w szczególny sposób. Nasza współpraca od samego początku układa się bardzo dobrze. Lubię korzystać z jego rad, które pomagają mi stawać się lepszym piłkarzem. Czuję również jego zaufanie do mojej osoby, co z punktu widzenia piłkarza jest bardzo ważne.

Hernan Crespo powiedział, że spodziewa się po Tobie wielu dobrych rzeczy. Jak się z tym czujesz?

Hernan Crespo to wielka postać i cieszę się, że ktoś taki mnie docenia. Mam nadzieję, że nie zawiodę jego oczekiwań.

Któremu zawodnikowi najchętniej "ukradłbyś" talent?

Bardzi lubię Paulo Dybalę, podoba mi się też Jao Felix, który pod kątem charakterystyki trochę mnie przypomina.

Czy powiedziano Ci co to jest Fantasy Football?

Owszem koledzy mi o tym opowiadali, ale i tak do końca nie rozumiem co to jest. Szczerze powiedziawszy jest to forma zabawy, która mnie nie interesuje.

Na co według Ciebie stać obecną Parmę?

Myślę, że mamy bardzo dobry zespół, z sporym marginesem na rozwój. Wciąż jednak musimy się ze sobą zgrać, wdrożyć pewne schematy i wypracować automatyzmy. Z meczu na mecz powinniśmy być silniejsi. Ostatnie dwa zwycięstwa dały nam więcej pewności siebie i musimy to jak najlepiej wykorzystać.

Parma jest obecnie skupiona na młodych piłkarzach. Co myślisz o takim projekcie?

To bardzo interesujący projekt, którego zamysł od razu mi się spodobał. Wzięcie młodych piłkarzy i dopasowanie ich do doświadczonego graczy, od których mogliby się oni uczyć, to najlepsza droga do rozwoju.

Co powiedział prezydent Krause, gdy spotkał Cię po raz pierwszy?

Oczywiście przywitał mnie, życzył mi powodzenia i opowiedział trochę o klubie i pomysłach jakie są w nim obecnie realizowane.

Wolisz strzelać gole czy asystować?

Zdecydowanie strzelać gole (śmiech).

Czy próbowałeś już lokalnej kuchni?

Z kuchni parmeńskiej bardzo smakuje mi tutejsza szynka. Jest naprawdę wyborna.

Ostatnie pytanie. Trzy rzeczy jakich życzysz sobie w 2021 roku:

Po pierwsze, przede wszystkim chciałbym żeby pandemia się zakończyła. Po drugie liczę, że jako zespół się rozwiniemy i będziemy mieli udany sezon. Po trzecie mam nadzieję, że dobrze poradzę sobie w Parmie i pomoge zespołowi w osiągnieciu jego celów.