Jorge Bolano - nieco zapomniany już dziś kolumbijski pomocnik Parmy, który na Tardini występował przez ponad 8 lat, udzielił ciekawego wywoadi dla Radio RRMT, odnoszącego się między innymi do jego przywiązania do barw Crociatich.

Jak wspominasz przygodę w Parmie?

Gra dla Parmy była wspaniałym doświadczeniem i zdecydowanie najważniejszym punktem mojej kariery. Mam z tamtego okresu wiele pięknych wspomnień, które zawsze pozostaną ze mną. Poza sprawami boiskowymi, bardzo dobrze wspominam kontakt z kibicami, którzy zawsze darzyli mnie wsparciem i szacunkiem.

Kto był najważniejszym trenerem w Twojej karierze?

We Włoszech miałem okazję współpracować z wieloma znakomitymi szkoleniowcami, dzięki którym ewoluował mu sposób patrzenia na piłkę nożną. Najlepiej wspominam Arrigo Sacchiego oraz Claudio Ranieriego.

Czy pamiętasz jakiś Twój niedoszły transfer?

Grałem na wypożyczeniu w Lecce pod wodzą Delio Rossiego, a gdy zaczął on pracę w Lazio, chciał mnie ściągnąć do Rzymu. Parma i Lazio się dogadały, jednak ja wolałem zostać na Tardini i walczyć o swoje. Tak też ostatecznie się stało.

Jak Parma jest postrzegana przez Kolumbijczyków?

W moim kraju Parma bardzo dobrze postrzegana i znakomicie się kojarzy. W tym zespole grało wielu moich rodaków, a to zawsze pozostawia pewnego rodzaju ślad.

Dlaczego Montano nie zdołał przebić się w Parmie?

Montano przyjechał do Parmy jako bardzo młody gracz i wiązały się z tym liczne problemy z aklimatyzacją. Miał też swoje problemy osobiste. Parma jednak zawsze w pełni go wspierała i wierzyła, że będzie on w stanie pełnić w jej szaragach znaczącą rolę. Niestety los chciał inaczej.

W trakcie Twojej przygody we Włoszech miałeś okazję grać z wieloma wybitnymi graczami.

To prawda. Gdy przybyłem do Parmy, trafiłem do jednego zespołu z tak znakomitymi graczami jak Buffon, Cannavaro, Thuram czy Crepso. Co jednak dla mnie szczególnie ważne, byli to nie tylko wielcy piłkarze, ale również wspaniali ludzie, z którymi bardzo dobrze spędzało się czas.

Co pamiętasz z Superpucharu Włoch z 1999 roku?

Odnieśliśmy wtedy wielkie zwycięstwo nad Milanem. Nie byliśmy w tym meczu faworytem, jednak wyszliśmy na murawę mocno zdeterminowani by wygrać. Mimo kilku trudności, ta sztuka nam się udała, a samo trofeum było pięknym prezentem dla nas i dla fanów, i nieco osłodziło słabszy okres jaki wówczas przeżywaliśmy w lidze.

Jaka przyszłość czeka Bolano?

Kończę aktualnie kurs na trenera w Kolumbii, a następnie chciałbym dalszą jego część odbyć we Włoszech, w Converciano. To odtworzyłoby przede mną zupełnie nowe możliwości.