Przy okazji meczu z Cittadellą, faktem stał się, długo wyczekiwany, powrót Adriana Bernabe, na boisko. Ta wiadomość cieszy nie tylko kibiców, ale przede wszystkim Fabio Pecchię, przed którym otwierają się teraz nowe możliwości taktyczne.

Wprawdzie, przeciwko zespołowi z Wenecji Euganejskiej, młody Hiszpan rozegrał zaledwie, nieco ponad 20 minut, jednak już na bazie tego krótkiego czasu mogliśmy zaobserwować pewne koncepcje, które w najbliższym czasie mogą stać się dla Crociatich docelowymi rozwiązaniami. Tym co przede wszystkim mogło rzucić się w oczy, był fakt, iż Bernabe, przez cały czas operował w przedniej formacji, pełniąc rolę trequartisty, a okazjonalnie także fałszywego skrzydłowego. Tego typu ustawienie, wniosło w ofensywne poczynania Parmy całą masę kreatywności oraz nieprzewidywalność, co przełożyło się na konkretne sytuacje bramkowe, zaś sam Bernabe mógł spokojnie, przynajmniej dwukrotnie, wpisać się na listę strzelców. Ostatecznie Hiszpana zawiodła skuteczność i decyzyjność, w kluczowych momentach, jednak można było odnieść wrażenie, iż w końcu (chyba po raz pierwszy w tym sezonie), jego potencjał został w odpowiedni sposób zagospodarowany, na rzecz dobra zespołu.

Warto też zwrócić uwagę, iż w międzyczasie, gdy Bernabe operował za plecami napastnika, Vazquez nie wychodził ze swojej nowej roli registy, w środku pola, co również przynosiło Crociatim wymierne korzyści. W tej chwili, dość rozsądne wydaje się założenie, że ustawienie El Mudo w środku pola oraz Bernabe w przedniej formacji, będzie w najbliższym czasie, dla Pecchii, docelowym wariantem taktycznym. Nie ujmując niczego Vazquezowi, wydaje się, iż w tej chwili Bernabe, ma po prostu więcej atutów i lepiej pasuje do pomysłu Pecchii, na funkcjonowanie trójki ofensywnej, operującej za plecami napastnika.

Przy całym swoim zaawansowaniu technicznym, Hiszpan jest także piłkarzem niesamowicie elastycznym, który dobrze sprawdza się zarówno jako gracz ustawiony centralnie, jak i bliżej linii bocznej. Sam Iachinii, który z konieczności wystawiał Bernabe, w roli registy (czyli mniej więc tak jak teraz robi z Vazquezem, Pecchia), otwarcie mówił, iż jest to zawodnik stworzony do gry w roli trquartisty, który ma wszystkie atuty by pełnić funkcję rozgrywającego. Z kolei Maresca, o czym niewielu zdaje się pamiętać, miał plan aby uczynić z Bernabe nowoczesnego, bocznego obrońcę, który wzorem czy to Cancelo czy Daniego Alvesa, schodziłby do środka boiska, pomagając w rozgrywaniu. Opcja całkiem ciekawa, jednak, z uwagi na problemy zdrowotne Bernabe i szybkie zwolnienie Mareski, nigdy nie została przetestowana w praktyce, a Pecchia raczej nie wydaje się mieć podobnych planów.

Niezależnie od tego jaki ostatecznie, pomysł na Bernabe, ma obecnie Pecchia, nie ulega żadnej wątpliwości, że powrót Hiszpana, jest dla Parmy wielką sprawą i może pomóc wprowadzić grę Crociatich na nowy, jeszcze wyższy poziom, odblokować ich pełny, taktyczny potencjał.