Antonio Benarrivo - legendarny piłkarz Parmy, udzielił ciekawego wywiadu dla serisu TMW, w którym przyznał, że po zakończeniu piłkarskiej kariery miał objąć rolę trenera Crociatich, jednak bankructwo Parmalat wszystko wywróciło do góry nogami.

"W Parmie zdobyłem 8 trofeów, poza mistrzostwem kraju, praktycznie wszystko co mogliśmy zdobyć. Doszliśmy do tego jako mały prowincjonalny i w dużej mierze anonimowy zespół. Tak przynajmniej było przez pierwsze lata, później pojawiły się duże inwestycje. Pierwsze sukcesy pod wodzą Nevio Scali, na arenie międzynarodowej i krajowej, osiągnęliśmy jednak bez wielkich nakładów finansowych. 3-5-2? Jest to system idealny jeśli masz piłkarzy takich jak ja i Di Chiara, swojego czasu w Parmie. Jeżeli nie posiadasz wahadłowych o określonych cechach, mogących zapewnić jakość w każdej tercji boiska, praktykowanie tego systemu może być dla ciebie samobójstwem. W mojej Parmie wszystko funkcjonowało jak w zegarku. Gra była dobrze zbalansowana, zaś boki zapewniały jakość poczynaniom ofensywnym, dostarczając dobrych piłek w pole karne. Co więcej funkcjonowało to także w fazie defensywnej. Może zabrzmi to nieskromnie, ale Di Chiara i ja byliśmy motorami napędowymi tamtego zespołu. Harowaliśmy na całym boisku na rzecz zespołu, który czerpał z tego wymierne korzyści, równocześnie nasi koledzy z boiska dobrze wywiązywali się z własnych obowiązków, i cała gra ładnie się zazębiała. Generalnie cała Parma wykonywała świetną robotę, jednak praca wahadłowych była największa. Upadek Parmalat? Nie mogę ukryć tego, jak bardzo byłem rozczarowanym tym co się stało. Kilka lat przed tymi wydarzeniami, dokonałem ważnych życiowych wyborów, postanowiłem związać swoją przyszłość z Parmą, a następnie podążyć ścieżką trenera. Co więcej byłem dogadany z właścicielami co do tego, że po zakończeniu piłkarskiej kariery, obejmę zespół. Nagle jednak rodzina Tanzich zbankrutowała, wycofała się z klubu, a wszystkie te plany i marzenia legły w gruzach. Dla nas zawodników była to katastrofa, której do tego absolutnie nikt się nie spodziewał. Byliśmy praktycznie na świeżo po zwycięstwie w Coppa Italia, a tu z dnia na dzień dowiedzieliśmy się, że nasza drużyna jest bankrutem. Uderzyło mnie to wówczas bardzo mocno. Zdałem sobie sprawę, że tego typu sytuacje nie dzieją się ot tak, a są efektem wieloletnich działań i zaniedbań. Prawda była taka, że Tanzi przez lata wyciskał Parmę jak cytrynę, zaś my zawodnicy nie mieliśmy pojęcia o wielu rzeczach, które działy się za kulisami. Wszystko to co się wówczas wydarzyło, sprawiło, iż podjąłem decyzję o wycofaniu się z futbolu, miałem tego środowiska dość. Oferty opuszczenia Parmy? Swojego czasu byłem bardzo pożądanym zawodnikiem na rynku transferowym. Dzięki grze w Parmie, wyrobiłem sobie markę i otrzymałem oferty z Anglii oraz kilku dużych włoskich klubów. Usiadłem więc do rozmów z prezydentem Tanzim, a on powiedział mi otwarcie, że jest w Parmie po to by wygrywać, a do tego potrzebuje najlepszych zawodników, takich jak ja. Zawierzyłem mu i pozwoliłem decydować o moim losie. Nigdy nie żałowałem, że nie trafiłem do Juve czy innego wielkiego klubu. Wprawdzie zastanawiałem się co straciłem, jednak koniec końców jestem zadowolony z tego jak potoczyła się moja kariera."