Alessandro Bastoni, który z meczu na mecz pełni w zespole Parmy coraz ważniejszą rolę, w wywiadzie dla Gazzetta di Parma wypowiedział się na temat swojej przygody na Tardini.

Jak rozpoczęła się Twoja przygoda z piłką?

Początki były trudne. Codziennie dojeżdżałem wraz z moim ojcem 130 kilometrów z Casalmaggiore do Bergamo, gdzie od 7 roku życia występowałem w szkółce Atalanty. To, że teraz mogę występować w Serie A jest w dużej mierze zasługą mojej rodziny, które bardzo wiele poświęciła bym mógł spełniać swoje marzenia, za co pragnę jej serdecznie podziękować.

Obecnie jesteś partnerem na środku obrony Bruno Alvesa.

Bruno to niesamowity zawodnik od którego bardzo wiele się uczę. To lider z krwi i kości, pamiętam jego piękną przemowę, po tym jak przyznana mu została opaska kapitana. Zakończył ją słowami: "Przyjechałem tu by walczyć i godnie reprezentować ten klub, życzę wam abyście mieli lepszą karierę niż moja.". Imponuje mi w nim to, że pomimo tego tak wspaniałych futbolowych doświadczeń, jest niezwykle skromnym człowiekiem.

Kim się inspirujesz na co dzień?

Sergio Ramos jest obrońcą, którego grę staram się naśladować. To gracz grający z niezwykłym spokojem oraz mający elegancje w wyprowadzaniu piłki. Chciałbym być taki jak on, no może poza pewnymi wybrykami boiskowymi, gdyż takie zachowania nie są w moim typie. Na razie jednak nawet nie mam co się do niego porównywać.

Jak ogólnie wiedzie Ci się w Parmie?

Przychodząc tutaj musiałem w zasadzie nauczyć się wszystkiego od zera. W ciągu ostatnich miesięcy trener oraz cały sztab szkoleniowy Parmy nauczyli mnie bardzo wiele i zmienili mój sposób postrzegania gry obronnej. Każdego dnia uczę się nowych rzeczy i czuję, że moje umiejętności rosną, a to dla młodego piłkarza niezwykle ważne.

Jesteś młodym człowiekiem, wciąż uczęszczasz do szkoły?

W tym roku powinienem zakończyć swoją edukację. Z uwagi na treningi, na lekcję chodzę tylko w poniedziałki i wtorki do prywatnej szkoły w Mantui. Moi rodzice są tym faktem nieco zaniepokojeni, bowiem chcieliby aby wykształcenie było moim zabezpieczeniem na przyszłość, po tym jak przestanę grać już w piłkę.