Alessandro Bastoni udzielił wywiadu dla Gianluca Di Marzio, w którym odniósł się do swojego pobytu w Parmie, planów na przyszłość, a także podzielił się kilkoma szczegółami na temat życia osobistego.

Z Torino zagrałeś pełne 90 minut i zebrałeś, za sój występ liczne pochwały.

To było dla mnie pewne zaskoczenie a także bardzo ekscytujące wydarzenie, gdyż dawno nie miałem okazji rozegrać pełnych 90 minut. Cieszę się, że mogłem wspomóc zespół w odniesieniu bardzo ważnego zwycięstwa.

Jak czujesz się w Parmie?

Mogę powiedzieć, że zawsze byłem przywiązany do tego zespołu. Mieszkałem bardzo blisko Parmy i często przyjeżdżałem na Tardini oglądać mecze. Lubię myśleć o tym w ten sposób, że moja obecna przygoda z Parmą była po prostu częścią mojego przeznaczenia. Jestem szczęśliwy, ze mogę tu być i pod koniec sezonu mam zamiar cieszyć się wraz z całym zespołem z utrzymania.

Jesteś obecnie graczem reprezentacji U-21, ale czy może myślisz już o pierwszym zespole?

Możliwość reprezentowania barw narodowych to zawsze wspaniała sprawa i wielkie wyróżnienie. Pierwsza drużyn pozostaje jednak na razie w sferze marzeń, ja zaś skupiam się na zespole U-21 i jak najlepszym przygotowaniu do czekającego nas Euro.

Opowiedz coś więcej o sobie, może jakąś anegdotkę.

Wychowywałem się na wsi, pod okiem dziadków, którzy mieli spory ogród gdzie hodowali różne warzywa i owoce. Pamiętam, że zawsze chciałem im pomagać, jednak przeważnie robiłem więcej szkody niż pożytku (śmiech). Jako dziecko zbierałem też naklejki i albumy z drożynami włoskimi i zagranicznymi. Miałem na tym punkcie obsesję, potrafiłem wymienić każdego zawodnik za imienia i nazwiska, znałem jego datę oraz miejsce urodzenia.

Czy masz jakieś słabości?

Swój wolny czas dzielę pomiędzy PlayStation i NBA. Jestem fanem Golden State oglądam wszystkie ich mecze, które mogę. Poza tym staram się też sporo odpoczywać i spotykać się ze znajomymi. Wielu przyjaciół zostawiłem w Bergamo, z zawodnikami takimi jak Gollini, Toloi czy Masiello widuję się dość regularnie. Jeśli chodzi zaś o sam zespół Parmy, to najlepszy kontakt mam z Grassim, którego również znam z Atalanty.

Twój powrót do Interu w następnym sezonie wydaje się raczej pewny.

Na razie o tym nie myślę. Staram się twardo stąpać po ziemi i skupiać się tylko na jak najlepszej grze dla Parmy. To logiczne, że gra na San Siro byłaby pewnego rodzaju spełnieniem marzeń, zwłaszcza, że mój tata jest wielkim fanem Interu i od dziecka starał się mnie przekonywać do tego zespołu.

Twój idol?

Powiedziałbym, że Sergio Ramos. To obrońca jedyny w swoim rodzaju, który łączy elegancje ze skuteczną grą w defensywie. Staram się go naśladować, mimo iż wiem, że dojście do podobnego poziomu jest w zasadzie nie możliwe.