Były piłkarz Parmy a obecnie trener zespołu Juniores - Simone Barone, był gościem programu "Calcio & Calcio Più", na łamach którego wypowiedział się na temat pracy z młodzieżą, swoich inspiracji, a także postawy pierwszego zespołu Gialloblu.



Dlaczego wybrałeś Parmę?

Po zakończeniu pracy w Modenie, otrzymałem kilka ofert pracy od kubów z Lega Pro, jednak gdyby tylko pojawiła się propozycja od Fausto Pizziego, nie miałem wątpliwości, że chcę wrócić do domu do Parmy. Mój czas jako trenera dorosłego zespołu jeszcze nie nadszedł i by wciąż się rozwijać wolę wciąż pracować z młodzieżą. W Parmie mamy naprawdę wspaniały zespół, wszyscy bardzo ciężko pracujemy na rzecz tego, by klub mógł wrócić do profesjonalistów, co wpłynie również na poziom naszej akademii. Po pierwszych miesiącach mogę powiedzieć, że jestem bardzo szczęśliwy z dokonanego wyboru. Mój zespół w rozgrywkach spisuję się bardzo dobrze, jednak rzeczą, która mnie najbardziej interesuje jest rozwój jednostki. Kilku chłopaków otrzymało już zaproszenie do pierwszego zespołu co jest dla mnie powodem do sporej satysfakcji.


Co było tak fascynującego w projekcie przedstawionym Ci przez Parmę?

Klub ten stawia na wartości, które powinny rządzić piłką nożną i to jest niewątpliwie piękne. W centrum projektu Parmy jest również młodzież, którą od najmłodszych lat należy wychowywać w duchu przywiązania do klubowych barwa. Naszym celem jest to aby dostarczyć pierwszej drużynie jak najwięcej młodych zawodników takich jak na przykład Adorni.


Niektórzy fani mają Ci za złe pożegnanie w 2004 roku.

Niestety takie rzeczy w futbolu mogą się zdarzyć. Ci którzy mnie jednak znają wiedzą, że nigdy nie przestałem darzyć Parmy szacunkiem i bardzo cieszę się z powrotu tutaj.


Gdy przytrafiają się Wam porażki co mówisz do swoich zawodników?

Zawsze staram się rozmawiać z nimi spokojnie, gdyż wiem, że na boisku nie jest łatwo, zwłaszcza, że przeciwnicy motywują się na mecze z nami specjalnie ponieważ jesteśmy Parmą. Porażka jest częścią gry, należy przyjąć ją z pokorą i wyciągać z niej wnioski, by stać się lepszym. Właśnie taką filozofię staram się wpoić moim podopiecznym.


Czy masz w swoich szeregach zawodnika, który jest szczególnie interesujący?

Crescenzi oraz Contu to zawodnicy, którzy w ostatnich tygodniach bardzo się rozwinęli czego dowodem są treningi i powołania do pierwszej drużyny.


Co sądzisz o Metitiero i Fantim?

To dwaj zawodnicy z rocznika 1997. Są starsi od reszty zespołu i aktualnie walczą o swoją przyszłość tu w Parmie, gdyż po sezonie przestaną być częścią Juniores. Tak więc najbliższe miesiące będą dla nich bardzo ważne.


Zespół ma bardzo dobre podstawy pod kątem przyszłego sezonu.

W porównaniu do innych drużyn, stworzyliśmy naszą kadrę głównie w oparciu o zawodników z rocznika z roczników 98 i 99, stawiając tym samym na ich intensywny rozwój. Dzięki temu niejako jesteśmy rok do przodu. Gdy powracam myślami do sierpnia i przypominam sobie pierwsze treningi, wydaje mi się, że od tego momentu minęły nie miesiące, a lata, gdyż moi chłopcy dokonali olbrzymich postępów.  


Co byś powiedział na temat decyzji Morrone, który miał możliwość w dalszym ciągu grać w piłkę, a wybrał szkolenie młodzieży?

Stefano jest bardzo zadowolony z swojego wyboru. Myślę, że dokonał dobrego wyboru, który jest korzystny dla obu stron. Mam okazję obserwować go na co dzień i mogę powiedzieć, że w pracę z młodzieżą wkłada serce i pasję. Widać po nim, że kocha swoją nową pracę. To naprawdę świetny facet.


Czy jest jakiś trener, który Cię inspiruje?

Miałem to szczęście trenować pod okiem tak znakomitych szkoleniowców jak Lippi czy Prandelli, od których bardzo wiele się nauczyłem. Mam jednak masę swoich pomysłów i rozwiązań.


Patrząc z perspektywy czasu, czy ponownie podjął byś decyzję o opuszczeniu Parmy?

Bardzo dobrze rozwijałem się w akademii Parmy, gdzie spotkałem między innymi Buffona. Wtedy klub był jednak zespołem na najwyższym poziomie i jako młody piłkarz musiałem zdobyć więcej doświadczenia w innym miejscu. Potem wróciłem i po kilku latach odszedłem. Tak już się toczą losy piłkarza. Ciężko jest stwierdzić, czy była to właściwa decyzja. Nie mniej jednak jestem zadowolony z mojej kariery.


Co byś powiedział zawodnikowi, który właśnie ma się stać nowym graczem Parmy?

To wielkie szczęście i wyróżnienie grać tutaj. Klub ten to idealne miejsce do rozwoju. Centrum sportowe, w którym na co dzień się trenuje jest na najwyższym poziomie.


Co byś powiedział na temat postawy pierwszego zespołu?

Chłopaki rozgrywają wielki sezon. Wszyscy od nich tego oczekiwali, jednak uwierzcie mi, że to naprawdę nie było łatwe. Zespół powstał w kilka tygodni i błyskawicznie się zgrał. Kadra jest silna i moim zdaniem byłaby w stanie rywalizować nawet w Lega Pro.


Myślisz, że zespół potrzebuje głośnego nazwiska np. z Lega Pro?

To zależy od oceny kierownictwa. Moim zdaniem niekoniecznie jest to nam potrzebne. Parma na tym etapie nie potrzebuję gwiazd, ale piłkarzy którzy będą w stanie w 100% poświecić się dla zespołu, a na chwilę obecną takich właśnie posiada.


Ostatnio pojawiły się informacje, że w przypadku awansu do Lega Pro, do Parmy mógłby wrócić Amauri. Co o tym sądzisz?

Parma ma się dobrze, a kadra tak jak mówiłem jest silna. Póki co zespół musi w pełni skupić się na zrealizowaniu swojego celu, a na myślenie o wzmocnieniach pod kątem nowego sezonu przyjdzie jeszcze czas. Amauri z pewnością stanowiłby wartościowe wzmocnienie, ciężko jest mi jednak stwierdzić ile w tej plotce może być prawdy.


Jaki jest wkład Apolloniego w aktualną postawę Parmy?

Moim zdaniem bardzo duży, gdyż w krótkim czasie, z zbieraniny niezłych piłkarzy, stworzył prawdziwy zespół. On i jego sztab szkoleniowy wykonują świetną robotę.