Luca Baraldi, który w przeszłości pełnił rolę dyrektora generalnego Parmy, udzielił wywiadu dla Gazzetta di Parma, w którym zabrał głos na temat trwającej walki o utrzymanie.

Jak wiele potrzeba Parmie do utrzymania?

Remis w Empoli dawałby niemalże matematyczną pewność na pozostanie w lidze. Crociati nie mogą jednak kalkulować i muszą grać o pełną pulę. W sobotę czeka ich trudny mecz. W mojej opinii to jedno z tych spotkań, w których tak młoda ekipa jak ta Parmy, zostanie wystawiona na bardzo wymagający test. Starcie z Empoli ma fundamentalne znaczenie, zwłazcza patrząc na kalendarz i nadchodzące mecze z Napoli i Atlantą, które wydają się niemożliwe do wygrania.

Czy porażka z Como nie wpłynie negatywnie, na podopiecznych Chivu?

Tak czasem bywa z młodymi zespołami, jest w nich dużo ekscytacji, a gdy złapią odpowiednią serię płyną na fali entuzjazmu, dzięki której są w stanie postawić się nawet najlepszym. Z drugiej strony, w razie pojawienia się problemów ryzykujesz przytłoczeniem, przez presję i narastające napięcie. Zawsze powtarzam, że w piłce trzeba być pokornym. Jako manager miałem w swojej Parmie 20-letniego Di Vaio, który był przekonany, że już jest topowym zawodnikiem. Sacchi wziął go na bok i powiedział mu, że ma jeszcze wiele do zrobienia i równie wiele do nauczenia, dlatego musi przychodzić na treningi godzinę przed innymi, aby indywidualnie pracować nad swoją techniką. Marco posłuchał tej rady, zaś pozostali młodzi piłkarze poszli za jego przykładem. W dzisiejszych czasach, przy tych zarobkach i kulturze pracy, ciężko jest w Serie A znaleźć piłkarzy, którzy byliby gotowi trenować więcej niż wymagane minimum.

Twoja opinia na temat Cristiana Chivu?

Z nim Parma wytworzyła nową tożsamość i piłkarską logikę. Przyznaję, że na początku byłem trochę sceptyczny wobec jego zatrudnienia, bowiem martwił mnie jego brak doświadczenia. Przekonał mnie on jednak swoją pracą. Na poziomie technicznym jest on bardzo dobry, choć niedoświadczenie, w pewnych momentach mocno mu ciąży. Niemniej uważam, że zrobi on karierę jako trener.

Masz coś do powiedzenia, na temat byłych trenerów Parmy, z którymi współpracowałeś?

Scala to absolutna klubowa legenda i człowiek pomnikowy. Prandelli miał dobry zmysł i wiedział jak wytworzyć silną więź z drużyną, która często pozwalała przeskoczyć pewne ograniczenia jakościowe. Carmignani był doświadczony, świetnie przygotowany i rozważny. Sacchii zaś miał naturalny pęd do zmian, co widzieliśmy jeszcze w czasach Ceresiniego. Natychmiast przyjął on idee rozwoju młodych zawodników, którą Parma zapożyczyła od Ajaxu. Wówczas zatrudniliśmy Zamagnę - jednego z najlepszych łowców talentów w Europie. Jeśli pracujesz z młodymi piłkarzami, nie możesz się pomylić w doborze trenera. Potrzebujesz szkoleniowców tak empatycznych, jak i z autorytetem, którzy będą mogli w odpowiedni sposób pokierować talentemi i potencjałem chłopaków, w twojej kadrze. Dzięki takiej metodologii, w Parmie, w ciągu dwóch lat wygraliśmy mistrzostwo Włoch w kategorii Allievi (U-17), a wielu z tych chłopaków, grało później na dobrym poziomie w Serie A (Desena, Cigarini, G.Rossi; red.)

Jak oceniasz obecne władze klubu?

Krause dokłada wielu starań, aby zapewnić Parmie świetlaną przyszłość, jednak w piłce, oprócz inwestycji finansowych potrzeba czegoś więcej i mam tu na myśli solidną strukturę korporacyjną. Miałem wystarczająco dużo szczęścia, aby wygrać w sporcie wiele: w kolarstwie mistrzostwa świata, w koszykówce z Virtus Bologna przeszliśmy z kategorii A2 na szczyt Euroligi, w ciągu kilku lat, wydając 1/3 tego co inne zespoły. Sukcesy te osiągaliśmy dlatego, że za kulisami pracował zgrany, niezwodny i kompetentny zespół. Otaczanie się managerami znającymi się na swojej robocie ma fundamentalne znaczenie.

Przed paroma miesiącami Parma zatrudniła Cherubiniego, na stanowisko CEO. Jak oceniasz ten ruch?

To fachowiec. Zna włoską piłkę i jej dynamikę, która diametralnie różni się od innych lig. U nas piłka nożna jest czymś w rodzaju ruchu społecznego, mającego wpływ na codzienność. Jeśli twoja drużyna przegrywa, literalnie czujesz się źle przez cały tydzień.