Dino Baggio - legendarny pomocnik Parmy, udzielił wywiadu dla serwisu ParmaLive.com, w którym wypowiedział się, między innymi, na temat swojej ekipy Crociatich.

Po meczu Cittadella-Parma, spotkałeś się z klubową delegacją. Jakie emocje Ci wówczas towarzyszyły?

Dla mnie Parma to drugi dom. Parma to również jedyny klub, w którym tak naprawdę cieszyłem się piłką. Możliwość spotkania z Roelem Vaeyensem oraz Giuseppe Squarcią, po spotkaniu z Cittadellą, wywołało u mnie zadowolenie oraz poczucie trwającego docenienia. Zostałem też obdarowany książką "110 Cuori Crociati" oraz spersonalizowaną koszulką, co postrzegam jako bardzo miły gest. To wszystko pokazuje, iż klub dba o swoich byłych zawodników i darzy ich wielkim szacunkiem. Ostatnio, z inicjatywy klubu powstała drużyna Parma Legends, złożona z byłych piłkarzy Crociatich, której również jestem częścią, podobnie jak Apolloni, Melli, Osio, Giandebiaggi, Ballotta i wielu innych. Często więc mamy okazję rozmawiać i spotykać się, przy okazji pokazowych meczów jakie rozgrywamy. Celem tego projektu jest poszerzenie grupy o wszystkich byłych piłkarzy, którzy byliby zainteresowani do niej przystąpić. W niedalekiej przyszłości, Parma Legends zacznie też rozgrywać mecze promocyjne, w różnych częściach świata. Pierwszy z nich, powinien odbyć się na Tardini, zaś naszym rywalem będzie Inter.

W latach 1994-2000 reprezentowałeś barwy Parmy. Jakie mecze najlepiej wspominasz, z tamtego okresu?

Finały pucharów, były dla mnie czymś niezapomnianym. Szczególnie ciepło wspominam zwycięstwo, w Pucharze UEFA z Juventusem, w 1995 roku, również dlatego, że udało mi się wówczas zdobyć gola zarówno w pierwszym spotkaniu, jak i rewanżu. Za sprawą tych meczów, stałem się też jednym z idoli kibiców, zdobyłem w końcu bramki przeciwko jednemu z najbardziej znienawidzonych rywali Parmy.

Jeśli byś mógł to co poprawiłbyś w Twoim doświadczeniu z Parmy?

Tak jak powiedziałem wcześniej, w Parmie znakomicie się bawiłem i czułem radość z gry. To co zostało zrobione, pozostaje zrobione. Spędziłem w tym klubie wiele wspaniałych lat, w trakcie których sporo wygrałem. Jedyne czego tak naprawdę żałuję, to brak Scudetto, o które bardzo się staraliśmy, jednak nigdy nam się nie udało go zdobyć. W pierwszym roku, po przyjściu Ancelottiego, byliśmy bardzo blisko, zdobyliśmy wówczas 63 punkty i sezon skończyliśmy, na drugiej lokacie, dwa oczka za Juventusem.

Jakie wyniki obecnie osiągałaby Twoja Parma?

Myślę, że w dzisiejszych realiach, moja Parma mogłaby wygrać wszystko, na wszystkich frontach. Byliśmy wspaniałą grupą na każdym poziomie - technicznym, taktycznym, fizycznym oraz mentalnym. W składzie mieliśmy znakomitych piłkarzy, etatowych reprezentantów silnych drużyn narodowych. Ta Parma dziś byłaby na szczycie Serie A, z 20 punktami przewagi, nad drugim miejscem. Nie wiem czy kiedykolwiek przytrafi się Parma, którą będzie można porównywać do tej z moich czasów. Aby tak się stało z pewnością, trzeba by poczynić olbrzymie inwestycje.

Jak wspominasz trenerów, których miałeś w Parmie?

W Parmie pracowałem z trójką trenerów - Scalą, Ancelottim i Malesanim. Ze wszystkim bardzo dobrze się dogadywałem i za ich sprawą bardzo rozwinąłem się piłkarsko. Każdy szkoleniowiec ma swoje własne, specyficzne metody pracy oraz pomysły na grę. Dlatego też każde z tych doświadczeń, traktuje indywidualnie.

Jakich rad udzieliłbyś obecnej Parmie?

Parma musi grać tak jak dotychczas. W tej chwili zespół Pecchii jest liderem Serie B, jednak sześciopunktowa przewaga to nic specjalnie trwałego. Crociati muszą, za wszelką cenę utrzymać regularność oraz ciągłość w punktowaniu, zaś kluczową rolę mogę odegrać bezpośrednie spotkania z resztą czołówki. Luty i marzec to dwa arcyważne miesiące dla losów mistrzostw. Crociati musza utrzymać, a najlepiej powiększyć swoją przewagę. Mam nadzieję, ze wszystko zakończy się pomyślnie. Parma musi awansować do Serie A, nie może sobie pozwolić na kolejny rok na zapleczu.