Były napastnik Parmy - Amauri, udzielił wywiadu dla serwisu ParmaLive.com, w którym przyznał iż wciąż śledzi poczynania Crociatich i mocno trzyma za nich kciuki.

Widziałeś ostatni mecz Parmy z Fiorentiną?

Ciężko jest mi śledzić wszystkie mecze, na bieżąco. W miarę możliwości oglądam te najważniejsze, a resztę nadrabiam skrótami. W przypadku Parmy z uwagą śledzę jej poczynania i zawsze mocno jej kibicuję. Mecz z Fiorentiną udało mi się obejrzeć na żywo i muszę powiedzieć, że zobaczyłem dobry zespół. Wprawdzie wynik 1:1 wydaje się być sprawiedliwy, jednak w mojej opinii Parma mogła liczyć na coś więcej. Nie mniej jednak świadomość tego, że ta drużyna ma się dobrze, jest dla mnie powodem do radości.

Pomimo licznych problemów z kontuzjami Parma nie pęka, a wczoraj widzieliśmy choćby bardzo dobrego Gervinho.

Gervinho znam jeszcze z boiska, to zawodnik, który zawsze miał w sobie wiele jakości i w Parmie tylko to potwierdza. Kiedyś jednak był on tylko szybki i przebojowy, teraz zaś stał się również prawdziwym liderem i to widać gołym okiem. We Florencji rozegrał on dobry mecz i ciężko pracował na rzecz zespołu, żałuje jedynie że mimo sytuacji nie udało mu się zdobyć drugiego gola.

Parma prezentuje się coraz lepiej, jak myślisz z czego to wynika, zwiększenia jakości kadry, czy nowego pomysłu na zespół D'Aversy?

Myślę, że oba te czynniki mają wpływ na poprawę gry Parmy. To klub, który po prostu ma swoją tożsamość i dobrze wie czego chce. W zeszłym roku wrócili do Serie A i mimo nie najsilniejszej kadry, swoją postawą na boisku i charakterem pokazali, że zasługują na elitę. W lecie zespół został rozsądnie wzmocniony i na każdej pozycji zdaje się być silniejszy, a to pozwala trenerowi na modyfikację założeń taktycznych i stały rozwój. Widać to dobrze choćby na przykładzie ataku, gdzie rywalizacja Corneliusa i Inglese, może naprawdę napędzać zespół, oczywiście w momencie gdy obaj będą w pełni sił. Podobne rzeczy obserwujemy też w obronie, gdzie pod nieobecność absolutnego lidera jakim jest Bruno Alves, do składu wchodzi Dermaku, który od razu gra pierwsze skrzypce.

Czy Twoim zdaniem wczoraj Parmie zabrakło typowej "9"?

Mogę być w tej kwestii dość nieobiektywny, bowiem sam byłem typową "9" i jestem zdanie, że każdy zespół powinien mieć takiego gracza w składzie. We Florencji, D'Aversa nie miał jednak takiego komfortu i zamiast tego musiał szukać innych rozwiązań, postawił przede wszystkim na szybkość i źle na tym nie wyszedł. Być może z typowym środkowym napastnikiem, Parmie grałoby się łatwiej, ale dyskusja po fakcie jest nieco bezcelowa.

W trakcie swojej kariery widziałeś wielu młodych zawodników, którzy później stawali się gwiazdami. Czy Kulusevski ma takie predyspozycje?

To bardzo utalentowany gracz i to nie ulega żadnej wątpliwości. Ma on wszystkie cechy, których potrzeba by myśleć o wielkiej karierze, jednak to czy faktycznie się tak stanie zależy tylko od niego i wyborów jakich będzie dokonywał. Będzie on musiał również stale dążyć do doskonałości i nie spoczywać na laurach, to mogę mu poradzić jako starszy kolega.

Czy w obecnej Parmie jest jakiś gracz, który jest podobny charakterystyką do Ciebie?

Inglese jest piłkarzem, który ma pewne cechy zbieżne ze mną, jak na przykład gra głową w polu karnym czy bazowanie w równiej mierze na sile i technice. Szkoda, że z powodu kontuzji, w tym sezonie nie mógł on jeszcze pokazać pełni swojego potencjału. Kiedy jednak wróci na boisku i do pełnej formy, Parma będzie miała z niego wiele pożytku.

Skoro już o napastnikach mowa, to za sprawą Corneliusa nie jesteś już ostatnim piłkarzem Parmy, który zdobył hattricka w Serie A.

To prawda, udało mi się zdobyć hattricka w meczu z Torino i było to dla mnie niezwykle ważne i przyjemne wydarzenie. Nie mniej miałem świadomość tego, że nie byłem ani pierwszym, ani tym bardzie ostatnim graczem Parmy, który będzie się czymś takim szczycić. Ucieszyło mnie to czego dokonał Cornelius, bowiem jest to wielka sprawa również dla samej Parmy. Taki klub zasługuje na świetnego napastnika. Co więcej mam wielką nadzieję, że jeszcze w tym sezonie ktoś jeszcze powtórzy taki wyczyn. Na pewno nie jest to niemożliwe, gdyż Parma ma bardzo mocną linię ataku.

Jakie jest Twoje najlepsze wspomnienie z czasów gry w Parmie?

Z mojej przygody na Tardini wiele rzeczy wspominam bardzo dobrze. Przybyłem tam w 2011 roku w trudnym momencie i od razu stałem się częścią tej wielkiej rodziny. Wówczas dzięki niesamowitej pogoni udało się nam uratować przed spadkiem. Rok później wróciłem na Tardini, ale już w zupełnie innych okolicznościach i stałem się częścią zespołu przejawiającego europejskie aspiracje. Kulminacja nastąpiła w sezonie 2013/2014, który był dla nas pasmem sukcesów, zaś rozgrywki zakończyliśmy na miejscu dającym awans do Ligi Europy, jednakże później ten sukces został nam odebrany, z powodu niekompetencji ludzi, którzy wówczas rządzili klubem. Nie mniej jednak wieczór, w którym pokonaliśmy Livorno i zapewniliśmy sobie Ligę Europy, jest chyba najpiękniejszym wspomnieniem jakie posiadam z Parmy. To było coś niesamowitego, dokonaliśmy niemożliwego, i mimo że ostatecznie zostało nam to odebrane, te krótkie chwile chwały pozstaną ze mną na zawsze.

Czy Parma doczeka się jeszcze powrotu do Europy?

Klub i kibice muszą być cierpliwi. Zbudowanie zespołu na miarę Ligi Europy nie jest łatwym wyzwaniem, a już zwłaszcza w przypadku Parmy, która jeszcze cztery lata temu był w piekle Serie D. Klub jest teraz w rękach ludzi, którzy znają się na rzeczy i mądrze go prowadzą. Mam więc nadzieję, iż za parę lat Parma wróci tam gdzie jej miejsce, czyli do Europy.

Czy w najbliższym czasie planujesz pojawić się na Tardini?

Wkrótce powinno stać się to faktem. Już nie mogę się doczekać swojego powrotu, stęskniłem się za tym miejsce. Parma jest zawsze bliska mojemu sercu i w przypadku mojej wizyty we Włoszech, jest to jedno z miejsce które muszę odwiedzić.