Bruno Alves udzielił ciekawego wywiadu dla SportWeek, na łamach którego wypowiedział się na temat swojej życiowej filozofii, życia w Parmie oraz osoby Cristiano Ronaldo, a także Roberto D'Aversy.

Jak wygląda Twoje życie w Parmie?

W pełni koncentruje się na swojej pracy i zobowiązaniach wobec klubu. Wieczorem kładę się spać mają w głowie jasny cel na kolejny dzień. W Parmie mieszkam sam, gdyż moja żona i dzieci zostały w Portugalii. Z jednej strony jest to trudne, jednak z drugiej pozwala mi lepiej koncentrować się na postawionych zadaniach. Moje motto życiowe brzmi: "Coś jest niemożliwe tylko do momentu gdy nie zostanie wykonane".

Jesteś typem lidera. Czy urodziłeś się już taki, czy nabyłeś te cechy w trakcie kariery?

Po trochu oba stwierdzenia są prawdziwe. Dorastałem w Varzzim i jako dziecko grałem w piłkę z tamtejszymi rybakami oraz ich dziećmi, a tan nikt nigdy nie odpuszczał, wszyscy grali twardo, bo ich życie również było twarde. Pamiętam również, że od najmłodszych lat nie lubiłem przegrywać, duża w tym zasługa ojca, który także był piłkarzem oraz moim pierwszym trenerem. To on pomagał kształtować mój charakter.

Wedle relacji Twój ojciec był twardo grającym defensorem. Czy uczył Cię jak radzić sobie z przeciwnikami?

Nie jestem złym człowiekiem, nigdy nie podejmuję działań na boisku z myślą o zrobieniu komuś krzywdy. Czasami podobne rzeczy zdarzają się w ferworze walki, ale nigdy celowo. Rola współczesnego obrońcy nie polega już zresztą tylko na przerwaniu akcji rywala za wszelką cenę. Musimy być dobrzy technicznie, mieć zmysł przewidywania oraz potrafić wprowadzić piłkę do gry.

Szybko znalazłeś wspólny język z trenerem D'Aversą.

To bardzo zdolny szkoleniowiec, który w znakomity sposób buduje dobre relacje w zespole. Pan D'Aversa to człowiek z charakterem. Gdy coś idzie nie tak, nie płacze i nie szuka wymówek, tylko reaguje natychmiast i pracuje nad poprawą.

Czy podobnie jak Twój przyjaciel Cristiano Ronaldo dużo ćwiczysz w zaciszu domowym?

Szczerze powiedziawszy, teraz zdarza mi się to raczej rzadko. Wiele czasu spędzam bowiem w centrum treningowym, gdzie mam wszystko czego mi potrzeba.

Czy to Ronaldo nauczył Cię tak strzelać rzuty wolne?

Nie sam to wypracowałem, bowiem od dziecka ciągnęło mnie do tego by wykonywać rzuty wolne. Nie przeczę jednak, że wspólna gra z Cristiano bardzo mnie rozwinęła. To prawdziwy tytan pracy, z którego każdy powinien brać przykład. Podczas naszych wspólnych treningów niejednokrotnie rywalizowaliśmy strzelając wolne, jednak nie pamiętam czy kiedykolwiek udało mi się z nim wygrać. Cristiano znam od 11 lat i jest on dla mnie niekwestionowanym numerem jeden.

Rozegrałeś tylko jeden sezon w Szkocji, jednak mimo to znakomicie mówisz po angielsku. Dlaczego?

Angielskiego uczyłem się w szkole, ale przede wszystkim szlifowałem go też słuchając moich ulubionych piosenek Guns N'Roses czy Nirvany.