Wiadomość o kontuzji Jacopo Deziego to wielki cios dla całego zespołu Parmy, który sprawia iż obecna sytuacja w drugiej linii Gialloblu wygląda naprawdę tragicznie i alarmująco.

Na tę chwilę D'Aversa ma do dyspozycji jedynie trzech w pełni zdrowych pomocników - Vakke, Munariego i Barillę, co przy preferowanej przez niego, grze trójką w drugiej linii, jest niezwykle problematyczne. Przed szkoleniowcem Gialloblu malują się więc dwa wyjścia - albo przesunięcie do pomocy innych zawodników, albo zmiana systemu gry. Niestety żadna z tych opcji przy wnikliwym przeanalizowaniu nie wydaję się zachęcająca.

W temacie ewentualnych przesunięć, D'Aversa ma naprawdę małe pole manewru, w przeszłości jako defensywny pomocnik grywał Alessandro Lucarelli, jednak tę opcję z góry możemy wykreślić. Z kolei w zeszłym sezonie, jeszcze za kadencji Gigi Apolloniego, w środku boiska występował Yves Baraye, jednak już na poziomie trzeciej ligi nie radził on sobie tam za dobrze i podobna próba w Serie B mogłaby się skończyć tragicznie. Najbardziej naturalne byłoby przesunięcie do środka Armando Anastasio, gdyż jest to pozycja na której młody wychowanek Napoli występował już nie raz. Tu jednak rodzi się inny problem, mianowicie wystawianie gracz z tak nikłym doświadczeniem, na tak newralgicznej pozycji i na takim etapie sezonu, to olbrzymie ryzyko. Poza tym D'Aversa, czysto teoretycznie może także spróbować przemianować na środkowych pomocników Marcello Gazzole (który w meczu z Ascoli zastąpił na kilka minut, na środku Munariego) lub Amato Cicirettiego, jednak bardzo ciężko jest przewidzieć co mogłoby z tego wyniknąć.

Z kolei jeśli chodzi o zmianę systemu gry, to wydaję się to rozwiązanie o wiele prostsze w realizacji. Przejście na ustawienie z dwójką środkowych pomocników dałoby Parmie nieco większe pole manewru i minimalnie poszerzyło bufor bezpieczeństwa. Takie posunięcie mogłoby się jednak wiązać z zupełnie innym ryzykiem. Nie da się bowiem ukryć, iż na przestrzeni ostatnich tygodni, nominalne ustawienie D'Aversy czyli 4-3-3 zaczęło w końcu funkcjonować tak jak należy, gra w końcu się zazębia, a między formacjami panuje równowag. Ewentualna zmiana formacja mogłaby spowodować utratę rytmu oraz płynności gry, co z kolei wiązałoby się z pewnością wiązałoby się także ze spadkami w wydajności.

Jak widać więc Roberto D'Aversa naprawdę ma o czym myśleć, a jego sytuacja jest nie do pozazdroszczenia. Przed spotkaniem z Carpi, przed szkoleniowcem i jego sztabem, szereg piekielnie trudnych decyzji do podjęcia, które mogą zaważyć, nie tylko o przebiegu sobotniego meczu, ale także na losach całego sezonu Gialloblu.