(ParmaLive.com - Tommaso Rocca) - "Ciężka praca pokonuje talent, gdy talent nie pracuje ciężko". Ta fraza, używana przez słynnego koszykarza Kevina Duranta, znajduje się w opisie profilu Adriana Bernabe na Instagramie i całkiem dobrze podkreśla to co reprezentuje sobą zawodnik Crociatich.

Hiszpanowi z całą pewnością nie brakuje telnetu, jednak równocześnie jest on też zawodnikiem niezwykle pokornym i gotowym do ciężkiej pracy. Obok niewątpliwej klasy piłkarskiej, swoistymi wyznacznikami Bernabe są także ilość, jakość oraz poświecenie, dla drużyny. To nowoczesny, inteligentny pomocnik, otwarty na nowe doświadczenia i gracz, od najmłodszych lat pobierający lekcje od wielkich mistrzów futbolu, wpierw w kantrze Barcelony, a następnie w Manchesterze City od niejakiego Pepa Guardioli.

Wydaje się, iż w 2023 roku, Bernabe w pełni oswoiwszy się z realiami Serie B, dokonał kolejnego poświęcenia na rzecz zespołu, będącego świadectwem jego dojrzałości oraz świadomości, a które to doprowadziło go do stania się jeszcze lepszym piłkarzem. Na przestrzeni ostatnich kilkunastu miesięcy, z nieoszlifowanego diamentu, stał się prawdziwym piłkarzem i liderem, zdolnym do oczarowania swoją grą wszystkich od najmłodszych, do najstarszych fanów. Mówiąc o Bernabe, mamy na myśli talent czystej wody, zawierający w sobie domieszkę magii, którą widać praktycznie w każdym zagraniu piłki. Za sprawą tego, hiszpański pomocnik jest w stanie błyszczeć mocniej, niż którykolwiek z pozostałych 21 piłkarzy, znajdujących się z nim na murawie. To piłkarz, który swoimi zagraniami przyciąga wzrok kibiców, rozświetla mecze i rozpala wyobraźnię. Można by tu podać tysiące takich przykładów, od asyst piętą, po niesamowite gole z rzutów wolnych.

Jeśli jednak trzeba byłoby wskazać najlepszy występ Hiszpana, w koszulce Parmy, to pierwszym co przychodzi do głowy, jest mecz z Fiorentiną w Coppa Italia. Gdy spektakl staje się prestiżowa, na scenę wzywani są najlepsi aktorzy i dokładnie kimś takim był Bernabe, na Stadio Franchi, kiedy to na dobre objawił się szerszej publice w Italii. Z całą pewnością był to występ godny zapamiętania, w którym Hiszpan zaprezentował wszystkie swoje walory. Bernabe, grał we Florencji niczym z nożem w zębach, wykazując się prawdziwym głodem, kogoś kto za wszelką cenę, chce udowodnić, iż zasługuje na noszenie koszulki z numerem 10. Katalończyk był waleczny, w każdym wślizgu, nieustępliwy, w każdym pojedynku, zawsze pokazywał chęć do gry i napędzał akcję ofensywne Crociatich. Mimo niskiego wzrostu, emanował siłą fizyczną, za sprawą której był w stanie, wprowadzić w kłopoty nawet tak dobrze zorganizowanych rywali, jak Fiorentina. Do tego doszły też, typowe dla niego, osobowość oraz odwaga w grze. Mówiąc krótko, grał jak zawodnik, którego chciałby mieć każdy trener. A gdy tylko samo zaangażowanie, nie wystarczyło, na scenę wkraczał czysty talent, bowiem to czego Bernabe dokonał zdobywając gola na 1:0, było możliwe tylko i wyłącznie dla kogoś z wielkim talentem.

Wróćmy więc do zdania początkowego. Boisko nauczyło nas, że Bernabe, oprócz czystego talentu, jest kimś kto nie rezygnuje z ciężkiej pracy i zawsze daje z siebie wszystko dla zespołu.

Po meczu z Fiorentiną, w kontekście Bernabe pojawiło się wiele, wielkich porównań. Niektórzy przyrównywali go nawet do samego Zoli, co w Parmie jest niesamowicie trudną, do uniesienia, łatką. Jednakże, mimo tony pochlebnych, sypiących się zewsząd komentarzy, Bernabe wciąż pozostaje pokorny i sprawia raczej wrażenie, piłkarza, który ciągle chce coś udowodnić. Nawet teraz, gdy zainteresowanie jego osobą wykazują prestiżowe klubu, on woli skupiać się na, codziennej, ciężkiej pracy i z pełnym zaangażowanie realizuje to, o co prosi go trener Pecchia. Bernabe zawsze gra na 100% dla zespołu, niezależnie od tego czy na przeciwko niego są piłkarze Fiorentiny, czy FeralpiSalo. Zawsze w jego grze, można dostrzec dojrzałość, charakterystyczną dla doświadczonych piłkarzy, zaś z jego wypowiedzi emanują skromność oraz pokora. Dzięki temu, to co oglądamy na boisku, w jego wydaniu, jest jeszcze bardziej magiczne.

Bernabe jest piłkarzem, w pełni skupionym na drużynie i jak wielokrotnie podkreślał, jego jedynym celem, na ten sezon, jest doprowadzenie Parmy do Serie A. Hiszpan jest przy tym autentyczny i szczery, zaś swoją postawą stanowi inspirację oraz wzór do naśladowania dla całego, klubowego środowiska. Ma on pełną świadomość swojego talentu oraz możliwości, jednak wspaniała osobowość nie pozwala na to, aby woda sodowa uderzyła mu do głowy.

Dla Parmy to prawdziwy mały książę. Crociati cieszą się jego talentem i muszą rozpieszczać, gdyż doskonale zdają sobie sprawę z tego, że Bernabe już od dawna jest gotowy na znacznie większą scenę. Przyszłość Hiszpana, w tej chwili, zdaję się być ściśle związana z losem Parmy. W przypadku awansu, Crociati mogą pokusić się o jego zatrzymanie, jednak bez Serie A, jego talent będzie rozkwitał gdzie indziej. Tak więc z punktu widzenia Parmy, można powiedzieć, że toczy się o dwie nagrody. Niemniej sam Adrian ma wszystko, aby zawojować piłkarski świat.