Przed Parmą mecz z gatunku tych o "6 punktów". Nie chodzi tu jednak o wydumana grę o play-off, a po prostu zwykły spokój w tabeli. W sobotę na Stadio Tardini, odbędą się małe derby regiony, ze SPAL.

Po ostatniej rundzie, Parma ma coś ekipie z Ferrary do udowodnienia, bowiem w ostatecznym rozrachunku, mecz między tymi ekipami, był dla Crociatich sporym upokorzeniem. Parma, prowadzona jeszcze przez Enzo Mareskę, do 82 minuty, w pełni zasłużenie prowadziła ze SPAL 2:0, jednak w ostatnim fragmencie spotkania dała sobie wbić dwa gole i ostatecznie wszystko skończyło się 2:2.

Biorąc pod uwagę cele i ambicje z początku sezonu, a także grę i formę prezentowaną w trakcie rozgrywkach, można by zaryzykować stwierdzenie, że SPAL jest bliźniakiem Parmy. W lecie ekipa z Ferrary trafiła w ręce amerykańskiego przedsiębiorcy - Tacopiny (kolejna zbierzoność z Parma) i od razu pojawiły się huczne zapowiedzi dotyczące walki o awans, do których nawet w drobnym stopniu SPAL nie nawiązało. Ekipa Roberto Venturato, który w trakcie sezonu zastąpił Josepa Cloeta, ma spory problem z ciągłością, zarówno wyników jak i gry, w wyniku czego praktycznie od samego startu tuła się w dolnych rejonach tabeli.

Początek 2022 roku był dla SPAL wręcz koszmarny. Zespół zawodził zarówno pod względem rezultatów, jak i boiskowej postawy, czego odzwierciedlenie były dwa kompromitujące remisy, z dwoma najsłabszymi ekipami w lidze - Vicenzą i Pordenone oraz bolesne i dotkliwe porażki z Monzą oraz Regginą. Nic nie zapowiadało tego, co ekipa Venturato zrobiła w miniony wtorek, kiedy to wręcz sensacyjnie, rozsmarowała po podłodze, Ternanę (która dopiero co ograła Parmę na Tardini) zwyciężając aż 5:1. Spotkanie to było iście irracjonalne, zaś ekipie z Ferrary wychodziło absolutnie wszystko, dlatego też jakkolwiek głupio to zabrzmi, ciężko jest je traktować w pełni miarodajnie i od razu pozycjonować jako przełom. Fakt jest jednak taki, iż okazałe zwycięstwo wzmocniło morale i dodało ekipie SPAL pewności siebie.

Patrząc na kadrę, można rzecz, że w SPAL jest obecnie spora grupa piłkarzy wartych obserwowania, do której niewątpliwie zaliczają się Marco Mancosu, Luca Mora, Federico Melchiori, Luca Vida czy przede wszystkim Lorenzo Colombato - najlepszy strzelec młodego pokolenia w Serie B, mający na koncie 6 goli. Z punktu widzenia Parmy, warto też wspomnieć, iż obecnie szeregi klubu z Ferrary, reprezentuje były świetny wychowanek Crociatich - Giuseppe Rossi (jego występ na Tardini stoi jednak pod znakiem zapytania).

Jako już się rzekło, w trakcie tygodnia SPAL miało swój wielki moment chwały, jednak niespodziewanie także Parma miała się z czego cieszyć. Wprawdzie Crociatim nie udało się odnieść zwycięstwa, jednak remis z Psią, na jej terenie i tak został okrzyknięty mianem jednego z największych zaskoczeń 25 kolejki. Co więcej należy sobie uczciwie powiedzieć, że podopieczni Iachiniego rozegrali bardzo dobre zawody. W ich grze zgadzało się prawie wszystko - była solidna obrona, dobrze funkcjonujący środek i pracujące na całej długości wahadła oraz nieźle konstruowane ataki (przede wszystkim w drugiej połowie). Cóż prawie wszystko, jedyne czego tak naprawdę zabrakło Crociatim to skuteczność, a ta niestety wołała o pomstę do nieba. Sam Simy, gdyby popisał się choćby elementarną precyzja, mógł spokojnie zapewnić Parmie 3 punkty. Tym niemniej remis, w otoczeniu kibiców Crociatich, został przyjęty pozytywnie. Za jego sprawą Parma, powiększyła jednak stratę do 8 miejsca do 12 punktów, tym samym play-offy, biorąc pod uwagę ledwie 13 spotkań do końca sezony, można uznać za mrzonkę.

W grze Parmy w końcu pojawiło się pewne światełko w tunelu, jednak ciężko jest to powiedzieć o sytuacji kadrowej, która wciąż jest bardzo trudna. Wedle ostatnich doniesień do bramki na mecz ze SPAL, wrócić ma Buffon, co z pewnością będzie stanowiło dodatkowy bodziec, jednak poza tym Iachini nie będzie mógł skorzystać z Valentiego, Danilo, Schiattarelli, Costy, Cassaty, Pandeva, Colombiego, Dierckxa czy Zagaritisa.

Z uwagi na dyskwalifikacje Danilo, swojego rodzaju zagadkę stanowi zestawienie Parmy, bowiem nie jest do końca jasne czy Iachini pozostanie przy 3-4-1-2, czy też zdecyduje się na przejście na czwórkę z tyłu. Niezależnie od sytuacji praktycznie pewni miejsca w składzie mogą być tacy gracze jak Del Prato, Cobbaut, Man, Vazquez czy Bernabe. Co do obsady reszty pozycji, zwłaszcza w środku pomocy i ataku, można mieć jednak pewne wątpliwości.

Na koniec rzućmy jeszcze okiem na historię spotkań obu drużyn, która jak na małe derby regiony, nie jest specjalnie bogata. Do tej pory Parma i SPAL grały ze sobą 40 raz, zaś bilans tych spotkań to 10 wygranych Crociatich, 16 tryumfów ekipy z Ferrary oraz 14 remisów. Jeśli chodzi zaś o mecze rozgrywane na Tardini, lepiej wypada Parma, której statystyka to 9 zwycięstw, 6 remisów i 5 porażek. Warto tu jednak wspomnieć, że Crociati nie wygrali żadnego z ostatnich 7 spotkań ze SPAL (2 remisy, 5 porażek), zaś ich ostatni tryumf sięga 13 maja 1984 roku, kiedy to w meczu Serie C1, zwyciężyli na Tardini, 4:1.

Naprawdę ciężko jest wskazać, faworyta sobotniej potyczki, bowiem pod wieloma względami (forma, skład, wyniki) mamy tu do czynienia z bardzo zbliżonymi ekipami. Być może gdyby nie ostatnie efektowne zwycięstwo nad Ternaną, należałoby wyżej stawiać Parmę, bowiem do tego momentu SPAL prezentowało się wręcz koszmarnie, jednak po tym co stało się we wtorek, sprawa nie jest już taka prosta. Tak naprawdę mecz ten może pójść w każdą stronę i żaden wynik nie powinien być większym zaskoczeniem. Do tego należy pamiętać, iż co jak co, ale będą to derby, a te zwykły rządzić się własnymi prawami. Warto również wspomnieć, iż z punktu widzenia tabeli mecz ten ma spore znaczenie, bowiem jego zwycięzca będzie mógł odskoczyć od dolnych rejonów tabeli, a przede wszystkim wciąż majaczących na horyzoncie play-outów.