Przeżywająca swój największy kryzys, w tym sezonie, Parma w post-świątecznej kolejce Serie A, otrzymuje szansę na odkupienie ostatnich, kompromitujących występów i powrót na właściwe tory. W sobotę, o godzinie 15:00, na Stadio Tardini, Crociati podejmą, pogrążoną w podobnym o ile nie większym kryzysie, Moznę, która zamyka obecnie ligową stawkę.

Monza

Monza to w tym sezonie niezwykle barwny klub, w którym wiele się dzieje. Aby mieć jak najlepszy ogląd, na sytuację panującą w Lombardii oraz nastroje panujące wokół zespołu, poprosiliśmy o opinię eksperta - admina AC Monza Polska, który jak nikt orientuje się w tym co dzieje się, na U-Power Stadium. Podzielił się on również, wieloma swoimi przemyśleniami oraz wnioskami dotyczącymi, postawy Brianzolich.

Po śmierci Silvio Berlusconiego sytuacja finansowa Monzy stała się wyjątkowo trudna. Brak jasności co do przyszłości klubu i ewentualnych nowych właścicieli wciąż budzi niepokój. Mówiło się o zainteresowaniu amerykańskich funduszy inwestycyjnych z Teksasu, Orienta Capital Partners czy nawet greckiego inwestora Evangelosa Marinakisa, właściciela Nottingham Forest i Olympiakosu Pireus. Jednak wszystkie rozmowy utknęły w martwym punkcie. Wiadomo jedynie, że żadne z dzieci Silvio Berlusconiego nie zamierza inwestować w Monzę.

Adriano Galliani, wieloletni przyjaciel Berlusconiego, musiał nie tylko pogodzić się z jego odejściem, ale także zmierzyć z kolejnymi wyzwaniami - w tym z odejściem Raffaele Palladino, który zbudował solidny i dobrze zorganizowany zespół. Galliani postanowił zaufać Alessandro Neście, mistrzowi świata z 2006 roku, który w poprzednim sezonie prowadził Reggianę, będącą solidnym średniakiem Serie B. Wybór ten tłumaczono stylem gry Nesty, który miał wpisywać się w koncepcję Monzy wypracowaną przez Palladino.

Jednak rzeczywistość okazała się brutalna. Latem klub opuścili kluczowi gracze, tacy jak Andrea Colpani czy Michele Di Gregorio, a transfery w ich miejsce nie spełniły oczekiwań. O ile młody bramkarz Stefano Turati spisuje się dobrze, o tyle brak wartościowego wzmocnienia na prawej stronie ofensywy wciąż jest widoczny. Daniel Maldini, choć wykupiony na stałe, gra w kratkę, a młody Forson jeszcze nie zdołał się pokazać z najlepszej strony. Z kolei Alessandro Bianco, wypożyczony z Fiorentiny, raz zachwyca odwagą, a innym razem komplikuje sytuację swoją chaotyczną grą.

Monza po 17 kolejkach zgromadziła zaledwie 10 punktów, wygrywając tylko raz - z Hellasem Verona na wyjeździe. Nawet tam wynik 3:0 był bardziej dziełem szczęścia i prostych zagrań na Milana Djurića niż dominacji na boisku. Choć udało się wywalczyć remisy z Romą czy Interem, to ogólny obraz drużyny pozostawał ponury. Monza pod wodzą Nesty miała ogromne problemy z budowaniem akcji i utrzymaniem piłki, a jedynym jasnym punktem była solidna gra w obronie. Niestety, problemy z obroną stałych fragmentów gry często niweczyły wysiłki defensywy.

Decyzja Gallianiego o zwlekaniu ze zwolnieniem Nesty była niezrozumiała i odebrana jako działanie na szkodę klubu. Ostatecznie po meczu z Juventusem Nesta pożegnał się z funkcją trenera, co wielu kibiców uznało za spóźniony, ale konieczny krok.

Na stanowisko trenera Monzy zatrudniono Salvatore Bocchettiego, byłego asystenta Zaffaroniego w Hellasie Verona. Jego doświadczenie jako pierwszego trenera jest jednak skromne - w sześciu meczach na ławce Hellasu przegrał wszystkie spotkania. Decyzja o jego zatrudnieniu budzi wątpliwości, choć być może Galliani widzi w nim potencjał, którego nie dostrzegają inni.

Monza zmaga się także z poważnymi problemami kadrowymi. Kontuzje wykluczają takich zawodników jak Pessina, Djurić, Caldirola, Gagliardini, Petagna czy wiecznie nieobecny Vignato. Na tle rozczarowujących wyników pozytywnie wyróżnia się jednak kilku graczy. Największy postęp zanotował Warren Bondo, który wzbudził zainteresowanie takich klubów jak Milan czy Atalanta. Młody Francuz imponuje pewnością siebie, wizją gry i umiejętnością otwierania przestrzeni dla kolegów z drużyny. Z kolei Kyriakopoulos, po trudnym poprzednim sezonie, wyrasta na jednego z najlepszych zawodników Monzy, skutecznie wypełniając lukę po wszechstronnym Carlosie Augusto. Najważniejszym elementem gry Monzy pozostaje Milan Djurić - praktycznie każda akcja zespołu opiera się na jego fizyczności i umiejętności wygrywania pojedynków powietrznych. Niestety, jego występ przeciwko Parmie stoi pod dużym znakiem zapytania z powodu naciągnięcia mięśnia

Wszystko wskazuje na to, że to Parma jest faworytem tego spotkania. Monza może jednak liczyć na tzw. „efekt nowej miotły". Nie wiadomo, czy Bocchetti zdecyduje się na zmianę ustawienia, ale najbardziej prawdopodobny scenariusz to kontynuacja formacji 3-4-3 z dwoma wahadłowymi i ofensywnymi zawodnikami wspierającymi napastnika w środku.

Sytuacja kadrowa Monzy

Cragno (kontuzja, nie zagra)
Gagliardini (kontuzja, nie zagra)
Pesina (kontuzja, nie zagra)
Petagna (kontuzja, występ wątpliwy)
Djuric (kontuzja, występ wątpliwy)
Vignato (kontuzja, występ wątpliwy)
Valoti (kontuzja, występ wątpliwy)

Parma

Parma przeżywa obecnie swój zdecydowanie najgorszy okres w trwającym sezonie, o czym dobitnie świadczą, zarówno trzy poniesione porażki z rzędu, jak i sam ich styl. O ile do pierwszej przegranej, w tej niechlubnej serii - z Interem, do podopiecznych Fabio Pecchii nie można mieć większych zastrzeżeń, bowiem z grubsza, na Giuseppe Meazza, rozegrali przyzwoity mecz, o tyle już dwie ostatnie klęski - z Hellasem oraz Romą, to już nic więcej jak tylko zwykłe kompromitacje.

To, że Rzym i mecze z Romą są dla Parmy, swoistym tematem tabu, to rzecz oczywista. Na Olimpico Crociatim nigdy nie grało się łatwo, jednak to co wyprawiali oni w minioną niedzielę przekracza ludzkie pojęcie. Parma rozegrał mecz na wskroś beznadziejny, i to literalnie na każdej płaszczyźnie, począwszy od aspektów taktycznych, przez te techniczne, a na samym zaangażowaniu (lub po prostu jego braku) kończąc. Od pierwszej minuty spotkania, Crociati sprawiali wrażenie, jakiby po prostu nie chcieli być na boisku i wszystko co będzie się działo jest im obojętne, zaś końcowy rezultat 5:0, który nawiasem mówiąc jest najniższym wymiarem kary (Roma miała bowiem jeszcze co najmniej 3-4 naprawdę dobre okazje aby podyższyć rezultat), doskonale podsumowuje nędzę, w wydaniu chłopaków Pecchii.

Na domiar złego, w Rzymie, oprócz pięciu goli i godności, Parma straciła również kolejnych piłkarzy, przez co jej sytuacja kadrowa, co trudne do uwierzenia, wygląda jeszcze bardziej opłakanie. Co więcej ponownie mówimy o graczach absolutnie kluczowych dla Pecchii, czyli kapitanie Del Prato oraz Valerim. Do tego szkoleniowiec wciąż nie może korzystać z usług, całego grona innych ważnych, dla siebie postaci: Bernabe, Circatiego, Charpentiera, Kowalskiego czy Osorio. Być może, na mecz z Monzą zdołał wykurować się Estevez, jednak to i tak praktycznie żadne pocieszenie dla Pecchii, który coraz częściej przy wyborach kadry musi posiłkować się graczami z Primavery z rocznika 2007...

Po katastrofie w Rzymie, szczęście w nieszczęściu, dla Parmy jest takie, że jej sytuacja w tabeli wciąż nie jest dramatyczna. Wynika to przede wszystkim z tego, iż jej bezpośredni rywale, w walce o utrzymanie, prezentują bardzo wyrównany, niski poziom i podobnie jak Crociati mają problemy, z regularnym punktowaniem. Obecnie, ekipa Pecchii plasuje się na 15 pozycji, mając oczko straty do 13 Genoi oraz oczko przewagi na strefą spadkową, którą otwiera Cagliari. Bardziej bezpieczne lokaty, w postaci 10 Romy, 11 Empoli czy 12 Torino, są za to odległe na 4 punkty, co przynajmniej na papierze, nie brzmi specjalnie negatywnie.

Sytuacja kadrowa Parmy

Bernabe (kontuzja, nie zagra)
Circati (kontuzja, nie zagra)
Kowalski (kontuzja, nie zagra)
Charpentier (kontuzja, nie zagra)
Valenti (kontuzja, nie zagra)
Osorio (kontuzja, nie zagra)
Del Prato (kontuzja, nie zagra)
Estevez (kontuzja, występ wątpliwy)
Valeri (kontuzja, występ wątpliwy)

Przewidywane składy

Parma (4-2-3-1): Suzuki; Hainaut, Leoni, Balogh, Coulibaly; Keita, Sohm; Cancellieri, Hernani, Man; Bonny.

Monza (3-4-3): Turati; Carboni, Pablo Mari, Izzo; Pereira, Bondo, Bianco, Kyriakopoulos; Caprari, Mota, Maldini.

Statystyka ogólna spotkań

Zwycięstwa Parmy: 14
Remisy: 20
Zwycięstwa Monzy: 17

Bilans Parmy, na Stadio Tardini z Monzą

Zwycięstwa: 13
Remisy: 10
Porażki: 4

Pięć ostatnich (oficjalnych) spotkań:

Roma 5:0 Parma (Serie A)
Parma 2:3 Hellas (Serie A)
Inter 3:1 Parma (Serie A)
Parma 3:1 Lazio (Serie A)
Parma 1:3 Atalanta (Serie A)

Monza 1:2 Juventus (Serie A)
Lecce 2:1 Monza (Serie A)
Monza 1:2 Udinese (Serie A)
Bologna 4:0 Monza (Coppa Italia)
Como 1:1 Monza (Serie A)

Pięć ostatnich, bezpośrednich konfrontacji:

Monza 1:1 Parma (Serie B 2021/2022)
Parma 0:0 Monza (Serie B 2021/2022)
Parma 1:0 Monza (Serie B 1989/1990)
Monza 1:1 Parma (Serie B 1989/1990)
Monza 1:1 Parma (Serie B 1988/1989)

Ex-piłkarze Parmy w Monzy:

Gianluca Caprari
Milan Djuric

Ex-piłkarze Monzy w Parmie:

Brak

Sędzia

Federico La Penna (bilans Parmy: 1Z, 3R, 1P)

Transmisja

Eleven Sports 2