Pogrążona w marazmie Parma stoi w obliczu czwartej z rzędu porażki i tylko prawdziwy cud może uchronić ją od prawdziwej piłkarskiej egzekucji. W środę o godzinie 15:00 na Gewiss Stadium, Crociati zmierzą się z Atalantą.

Wprawdzie w obecnej kampanii Atalanta nie błyszczy już tak, jak przyzwyczaiła wszystkich w ostatnich latach, i zdarzają się jej spore wahania formy, to wciąż mówimy tu o zespole z wielką piłkarską jakością. Zespole, który wciąż realnie liczy się w walce o Top4, a do tego będącym w gronie 16 najlepszych ekip tej edycji Ligi Mistrzów.

La Dea to również drużyna, która pomimo pewnych problemów wewnętrznych związanych z osobą Papu Gomeza, niezmiennie dysponuje potężną siłą ofensywną. W ostatnich 5 ligowych spotkaniach podopieczni Gia Pierro Gasperiniego zdobyli 15 bramek, roznosząc przy tym w pył takie ekipy jak Sassuolo, Roma i Fiorentina oraz remisując z Juventusem i Bologną. W kontekście konfrontacji z Parmą, szczególnie warto przyjrzeć się ostatniemu spotkaniu ekipy z Bergamo, w którym na otwarcie roku, bez żadnych najmniejszych problemów ograła ona rewelacje tego sezonu - Sassuolo, 5:1.

Mówiąc o wręcz kosmicznym poziomie, jaki w weekend zaprezentowała Atalanta, aż żal jest wspominać o tym co dzieje się w Parmie, bowiem dla pełnego kontrastu, ostatnia konfrontacja Crociatich z Torino, była w ich wykonaniu, obrazem nędzy i rozpaczy. Podopieczni Fabio Liveraniego, mieli w tej konfrontacji problem z elementarnymi czynnościami piłkarskiego fachu jak podania i przyjęcia piłki, a gdzie tu mówić o jakiejkolwiek kreacji akcji czy pomyśle na grę. Krótko mówiąc dramt, który przerodził sie w trzecią z rzędu porażkę oraz coraz bardziej realne widmo strefu spadkowej.

Mimo, mówiąc dość oględnie, nieciekawej sytuacji, władze klubu wstrzymują się na razie z radyklanymi działaniami, jednak w kuluarach mówi się, iż mecz w Bergamo, ma być Liveraniego swoistą ostatnią szansą, na pokazanie że jego projekt dokądś jednak zmierza.

Sytuacja w jakiej obecnie znajduje się szkoleniowiec Crociatich jest nie do pozazdroszczenia. Nie dość, że zespół sprawia wrażenie kompletnie rozbitego pod kątem sportowym i mentalnym to jeszcze przed meczem z Atalantą wypadło 3 jego kluczowych zawodników - Iacoponi, Osorio oraz Kucka. Ponad to trener nie będzie mógł także liczyć na Grassiego i Gervinho. W tym wszystkim niewielkie pocieszenia stanowi to, że do składu wraca Pezzella.

Skoro już padło hasło skład, to ten w przypadku Parmy jest jedną wielką zagadką. Wiadomo, że z uwagi na kontuzje oraz ogólny wydźwięk meczu z Torino, w wyjściowej formacji pojawi się sporo zmian. Swoją pierwszą szansę od pierwszej minuty, pod nieobecność Osorio, otrzyma prawdopodobnie Valenti, na prawym boku zagra Busi, z kolei do pomocy być może wskoczy Cyprien, zaś do ataku Inglese. Nie można też do końca wykluczyć tego, że Liverani zdecyduje się na kompletną zmianę systemu gry, jaką oglądaliśmy chociażby przy okazji konfrontacji z Interem.

Na koniec rzućmy jeszcze okiem na historię spotkań obu zespołów, które jak do tej pory spotykały się ze sobą 62 razy. Bilans dotychczasowych spotkań jest minimalnie na korzyść Atalanty, która wygrała 22 razy przy 18 tryumfach Parmy i 22 remisach. Większą dysproporcję ukazuje jednak statystyka gier w Bergamo, gdzie Crociati odnotowali tylko 5 zwycięstw, 9 remisów oraz 16 porażek.

Nie ma co się oszukiwać i zakłamywać rzeczywistości. W chwili obecnej dysproporcja pomiędzy aktualnie prezentowaną formą oraz jakością czysto piłkarską, między tymi zespołami, jak tak druzgocąca, że ciężko jest mówić o tym spotkaniu w kategoriach jakiejkolwiek rywalizacji. Nie absolutnie żadnych logicznych przesłanek, które dawałyby Parmie choćby cień nadziei na korzystny rezultat. Mówiąc najprościej Parma jedzie do Bergamo po to by odnotować czwartą porażkę z rzędu, zaś w jej zasięgu mogą być jedynie starania o to, by wymiar kary był jak najniższy.